Hetman Wielki Koronny Jan Amor Tarnowski
”…Miał w sobie Jan Tarnowski cztery rzeczy, bez których żaden dzielnym hetmanem być nie może: trzeźwość, czujność, grozę, rząd. Powiadają…, że za ludzkiej pamięci taki nigdy w Polszcze nie był, który by te cnoty cztery hetmańskie przed Janem Tarnowskim pospołu miał...”
Tak pisał o hetmanie Stanisław Orzechowski publicysta mu współczesny
1508 – bitwa pod Orszą dnia 13 lipca
Swój chrzest bojowy przeszedł w wieku dwudziestu dwóch lat pod okiem hetmana wielkiego litewskiego Konstantego Ostrogskiego w bitwie stoczonej pod Orszą 13 lipca 1508 pomiędzy wojskami litewskimi (wspomaganymi przez polskie wojska zaciężne) a wojskami rosyjskimi dowodzonymi przez Cara Wasyla III.
W bitwie tej (do końca nie rozstrzygniętej, wojska moskiewskie pod osłoną nocy wycofały się z pola bitwy) Jan Tarnowski dowodził zaciężną chorągwią jazdy.
1509 – bitwa pod Chocimiem
Stoczona z wojskami Mołdawskimi.
1512 – bitwa pod Łopusznem (Wiśniowem) dnia 28 kwietnia
Wojska polsko-litewskie pod wodzą hetmana wielkiego koronnego Mikołaja Kamienieckiego i hetmana wielkiego litewskiego Konstantego Ostrogskiego rozbiły wojska tatarskie.
1514 – bitwa pod Orszą dnia 8 września
W roku 1514 bierze udział w słynnej bitwie pod Orszą stoczonej w dniu 8 września pomiędzy wojskami polsko-litewskimi a wojskami rosyjskimi która skończyła się całkowitym pogromem wojsk moskiewskich. Według relacji Stanisława Orzechowskiego i Bernarda Wapowskiego) Jan Tarnowski podczas tej bitwy dowodził hufcem złożonym z synów najprzedniejszych rodów polskich. W bitwie tej położył znaczne zasługi i zyskał powszechne uznanie.
1518-1519 – pobyt w Portugalii
Podczas powrotu z Ziemi Świętej Jan Tarnowski zatrzymuję się Portugalii, gdzie wstępuję na służbę wojskową u króla Emmanuela I Szczęśliwego i walczy przeciwko Maurom. Król Emmanuel pasował Jana Tarnowskiego na rycerza.
1521 – wyprawa na Węgry
W 1521 roku król Zygmunt Stary mianowała Jana Tarnowskiego dowódcą korpusu posiłkowego (około 6 000 zaciężnych) wysłanych na Węgry celem wsparcia monarchy węgierskiego Ludwika przeciwko najazdowi Turków. Wprawdzie wówczas korpus ten udziału w walkach nie wziął (Węgrzy pod wrażeniem utraty Belgradu zawarli z Turkami rozejm), ale Tarnowski miał okazję, aby bliżej zetknąć się z problemem zagrożenia ottomańskiego.
1524 – najazd tatarsko-turecki
Jan Tarnowski bierze udział w obronie kresów wschodnich.
1527 – objęcie funkcji Hetmana Wielkiego Koronnego
Po objęciu stanowiska naczelnego administratora i dowódcy wojsk polskich nowy Hetman rozpoczął od podróży na południowo − wschodnie rubieże państwa celem lustracji zameczków pogranicznych.
W rok po nominacji pociągnął hetman na Podole na czele około 10 000 zaciężnych aby wzmocnić obronę przed rajdami Tatarów.
1531 – bitwa pod Obertynem
W 1530 miał miejsce najazd wojsk mołdawskich na Pokocie, które w obliczu szczupłych wojsk granicznych utracono. Po roku Hetmanowi udało się sformować armie której celem było odbicie Pokucia.
Polskie wojska pod wodzą Hetmana rozgromiły Wołochów w bitwie pod Gwoźdźcem i pod Obertynem (1531).
1535 – zdobycie Staroduba
Hetman dowodził wojskami koronnymi wysłanymi na pomoc Litwie atakowanej przez wojska moskiewskie. Jan Tarnowski został wodzem naczelnym wojsk polsko-litewskich. W ramach prowadzonej kampanii zodbyto silną twierdzę Starodub
1538 – zdobycie Chocimia
W celu umacniania południowej granicy przed zagrożeniem tureckim, hetman postanowił przejąć twierdzę Chocim (należała do hospodara mołdawskiego). Mołdawska załoga po krótkim oporze, zagrożona prowadzonymi energicznie podkopami, poddała się Tarnowskiemu
