Jan Tarnowski już z racji pochodzenia, majątku i przynależności do niezwykle wpływowego rodu Leliwitów był predystynowany do osiągnięcia najwyższych urzędów i odegrania ważnej roli politycznej w Polsce
Autor: Marek Ferenc
Jan Tarnowski, syn kasztelana krakowskiego Jana Amora i jego drugiej żony, wdowy po kasztelanie wiślickim Stanisławie Tęczyńskim, starościanki kolskiej Barbary z Rożnowa (wnuczki sławnego rycerza Zawiszy Czarnego), już z racji pochodzenia, majątku i przynależności do niezwykle wpływowego rodu Leliwitów był predystynowany do osiągnięcia najwyższych urzędów i odegrania ważnej roli politycznej w Polsce. Początkowo jednak kariera przyszłego hetmana nie przebiegała najlepiej. Ojciec zmarł, gdy Jan miał zaledwie 12 lat, a znacznie starsze przyrodnie rodzeństwo nie akceptowało, bądź nawet nienawidziło syna Barbary, będącego dla nich tylko przeszkodą w przejęciu całego, ogromnego spadku po zmarłym. Waśnie majątkowe utrudniły, a wręcz uniemożliwiły poparcie krewnych dla najmłodszego Tarnowskiego. Wychowaniem i przyszłością syna zajęła się więc matka i ona miała główny wpływ na jego późniejszą postawę życiową .
